شاعیر: کەماڵ ڕەحمانی زەنگیاوەیی
کتێب: سیلەچاوێک لە چوارینەکانی ئەبووسەعید ئەبوولخەیر
سەرناو: کرديم هر آن حيله که عقل آن دانست
لەبارەی شیعر: نووسین: کەماڵ ڕەحمانی

(٦٥)
کرديم هر آن حيله که عقل آن دانست 
تا بو که توان راه به جانان دانست 
ره می‌نبريم وهم طمع می‌نبريم 
نتوان دانست بو که نتوان دانست

ماوێکی زۆرم فکر کرده‌وه‌
چۆن دڵی به‌ردت نه‌رم که‌مه‌وە
دنیایی هه‌رچیم له ده‌س هات کردم
هه‌ر پاڕانه‌وه‌م بۆ ماوه‌ته‌وە